درباره درگذشت اسفبار دکتر ورجاوند، رامین ناصح

بگذار تا بگرییم چون ابر در بهاران

کز سنگ گریه خیزد، روز وداع یاران…

 

      امروز عصر این خبر هولناک و تاسفبار به من رسید که دکتر پرویز ورجاوند وزیر اسبق فرهنگ و هنر و باستان شناس برجسته که ثبت تخت جمشید و میدان نقش جهان در فهرست آثار باستانی جهانی با تلاش های ایشان صورت پذیرفت، صبح امروز در سن 73 سالگي درگذشت. میگویند ورجاوند صبح امروز از ناحيه سينه احساس درد كرد كه بلافاصله به بيمارستان باهنر تهران منتقل شد كه متاسفانه در بين راه دار فانی را وداع گفت. ورجاوند از جمله نوابغ روزگار و مردان استثنایی عصر بود. وي فارغ‌‏التحصيل رشته باستان‌‏شناسي و هنر از دانشگاه سوربن فرانسه بود. قبل از دهه ‪ ۶۰ در دانشگاه تهران تدريس مي‌كرد. ورجاوند در طول عمر خود تاليفات مختلفي درباره ايران، افغانستان و قفقاز داشته و تاليف مجموعه ‪ ۵ جلدي درباره سیمای تاریخ و فرهنگ قزوين از جمله كارهاي وي بوده است. یک فعال اجتماعی عملگرا و بسیار اکتیو بود. روزی نبود که چندین مصاحبه درباره مسائل مختلف فرهنگی، اجتماعی و علمی با مطبوعات و خبرگزاریهای داخلی و خارجی نداشته باشد. و هفته ای نبود که در یک یا چند دانشگاه در نقاط مختلف کشور سخنرانی نکند.

      خبر درگذشت دکتر ورجاوند مرا به شدت شوکه کرد. از دست رفتن آن عزیز، ضایعه بزرگی برای جامعه ماست. من از سال 79 تا 83 با وی آشنایی و همکاری نزدیک داشتم و بارها از وی برای سخنرانی در اهواز دعوت کرده بودم و در سال 83 به دلیل پیش آمدن برخی اختلاف نظرهای اعتقادی و ایدئولوژیک، همکاری رسمی ام با وی قطع شد و برای خود مسیر جداگانه ای را در پیش گرفتم. ولی همواره و تا به امروز ایشان را یک فعال اجتماعی بسیار بااخلاق، دلسوز، آرمانگرا، هوشمند، شجاع، فروتن، صادق، صمیمی، مهربان و دارای سعه صدر میدانم. و نمیتوانم تاثیر بسزایی را که بر رشد من در فعالیتهای اجتماعی گذاشت، فراموش کنم و از این بابت، از او تقدیر ننمایم. او واقعا جوانان را باور داشت؛ به آنان اعتماد بنفس می داد و برای هر موفقیت کوچک یا بزرگی تشویقشان میکرد، با صبر و حوصله به نقدها و پرسشهایشان پاسخ میداد، دعوتشان را برای مصاحبه و سخنرانی -هرچند در یک جمع کوچک- به سهولت می پذیرفت، و از همه مهمتر، به جوانان «فرصت اشتباه کردن» می داد و اجازه میداد استعدادها و خلاقیتهایشان شکوفا شود. در میان فعالان اجتماعی سالخورده کمتر کسی را یافتم که بسان وی جوانان را باور داشته باشد و زمینه رشد و تعالی آنها را مهیا کند.

     ولی امروز او در میان ما نیست. فقدان ورجاوند برای جامعه ایران بسیار محسوس خواهد بود. خداوند، ما را بر اندوه از دست رفتن او، صبر و شکیبایی عطا فرماید. من هم به نوبه خود، درگذشت این چهره ارزشمند و ماندگار را به خانواده آن مرحوم و همکاران و دوستان و دوستدارانش تسلیت و دلآرامی میگویم و از درگاه خداوند برای وی طلب مغرفت و اجر جزیل می نمایم. یادش گرامی.

 

رامین ناصح