گفتگوی وبلاگ ادبی «شبنم» با رامین ناصح؛ شاعر خوزستانی

      وبلاگ شبنم: در ادامه سلسله گفتگوهای خود با شاعران و ادیبان خوزستانی، این بار به سراغ یکی از جوانترین آنها رفتیم. «رامین ناصح» احتمالا برای شما نامی آشناست. این فعال فرهنگی، علاوه بر ادبیات و شعر و شاعری، در عرصه های دیگری چون عرفان و فلسفه و علوم اجتماعی نیز فعالیت دارد و کانونی را با عنوان «آینده نگر» اداره میکند که به گفته وی، تقریبا در 40 زمینه مختلف، مِنجمله شعر و ادب جلساتی را تشکیل و آثاری را به چاپ میرساند. توجه شما را به گفتگوی دوستانه ای که روز سه شنبه گذشته در دفتر کانون آینده نگر اهواز با رامین ناصح داشته ام، جلب میکنم:

 

      u آقای ناصح؛ اولین پرسشی که باید عرض کنم اینکه چه اتفاقی افتاد که به شعر و شاعری روی آوردید و از چه زمانی؟

      v شعر بخاطر جنبه ذوقی و هنری که دارد و لطافتی که در آن نهفته است، زبان گویایی برای بیان احساسات و عواطف زلال انسانی و آموزه های عرفانی و معنوی و بشردوستانه است. بسیاری از عارفان و فیلسوفان ایرانی اعصار و قرون گذشته، به همین دلیل زبان شعر را برای بیان عقاید و نشر تعالیم خود انتخاب کرده اند و شاهکارهایی را نظیر منطق الطیر عطار، حدیقه الحقیقه سنائی، مثنوی معنوی مولانا، دیوان حافظ، گلستان و بوستان سعدی، گلشن راز شبستری و صدها اثر دیگر خلق کرده اند که میراث فرهنگی عظیم و گرانسنگی برای بشریت است. بنده پس از مطالعه بخشی از این آثار، کم کم احساس کردم به سرودن شعر علاقمندم و زیر نظر اساتیدی که داشتم، از جمله عموی گرامیم سرهنگ رحیم ناصح و خانم دکتر منیژه دلدار (عارفه عصر و رابعه ثانی) و شیخ محیی الدین کسنزانی و دیگران، سرودن شعر را آغاز کردم و اولین اشعار را در سنین 14-15 سالگی سرودم.

      u سبک و قالب و مضمون شعرهای شما عمدتا چیست؟

      v سبک اشعار من عمدتا کلاسیک است و در همه قالبها از جمله غزل، قصیده، مثنوی، رباعی، دوبیتی و قطعه اشعاری دارم. و مضامین آنها هم متنوع است و میتوان آنها را به بخشهای مذهبی، عرفانی، عاشقانه، اجتماعی، تاریخی، طنز، و... تقسیم کرد.

      u دلیل اینکه تابحال دیوان شعری از شما چاپ نشده چیست؟

      v البته بخش اعظم این اشعار در نشریات و سایتهای مختلف منتشر شده و گزیده ای از آنها هم گردآوری و در قالب کتابی بصورت آزمایشی و داخلی انتشار یافته تا مورد نقد و بررسی کارشناسان قرار بگیرد و به امید خدا در آینده این مجموعه بطور رسمی منتشر و به بازار بیاید.

      u اشاره کردید که سبک سروده های شما کلاسیک است؛ ولی با تحولاتی که در سالهای اخیر در مجامع ادبی رخ داده، شعر نو و سپید و قالبهای جدید محبوبیت بیشتری پیدا کرده و اکثر جوانان اهل ادب بدان روی آورده اند و به اصطلاح در بورس است! آیا بهتر نبود در این زمینه نیز کارهایی را عرضه کنید؟

      v من در کل، این تحولی را که شما میفرمایید، چندان مثبت ارزیابی نمیکنم. اگر بخواهیم نام متنی را شعر بگذاریم، این متن باید از ویژگیهای یک شعر برخوردار باشد، یعنی وزن و قافیه و محتوا و... اکثر آثاری که امروز بنام شعر و نظم چاپ میشود، در حقیقت یک نثر احساسی یا قطعه ادبی است. البته بنده نوآوری را نفی نمیکنم و موکدا باید بگویم در حوزه شعر نو هم شخصیتهای برجسته ای -هر چند انگشت شمار- مثل سهراب و نیما و اخوان ثالث و شاملو و چند نفر دیگر داشته ایم. اما امروز بازار شعر در ایران بسیار آشفته است و هر متن خارج از قاعده و دستوری را که بطور عمودی زیر هم نوشته شود، شعر میگویند. این امر لطمه شدیدی به ادبیات فارسی وارد کرده. قبلا شعر و شاعری ارج و قربی داشت چون دارای اصولی برای خود بود. الان با این ساختارهای جدید شعرسرایی، همه به راحتی میتوانند شاعر باشند! ولی بهر صورت اقبال نسل جوان به این نوع آثار که اشاره فرمودید، غیر قابل انکار است. لذا پیشنهاد میکنم به این آثار، عنوان «شعرواره» یا «قطعه ادبی» داده شود و از شعر اصیل و استخواندار فارسی متمایز شود.

      بنده هم چند قطعه به سبک شعر نو سروده ام که یکی از آنها در انتهای دفتر اشعاری که چاپ کرده ام، آمده است.

      u پیشنهاد شما برای اینکه جوانان به میراث ادبی کهن خود روی بیاورند چیست؟

      v اکنون از عمده ترین مشکلات جوانان، بی هویتی و بحرانهای روحی-روانی ناشی از آن است. شعر، خصوصا اشعار عرفانی و اخلاقی میتواند کمک شایانی به بهبود این وضعیت بکند. مطالعه این آثار، واقعا انسان را تحت تاثیر قرار میدهد و افق دیدش را گسترده تر میکند و در درمان بسیاری نابسامانی های روحی و روانی موثر است. شاعران عارف ما سعی کرده اند که افراد جامعه، هویت انسانی خود را بازشناسند و با خلق آثاری سترگ، در این راستا تلاش قابل تقدیری کرده اند. ولی بدلیل اینکه جوانان امروز، ادبیات کهن را کمتر می فهمند، لازم است که کتابها و جلسات شرح و تفسیر این آثار با بهره گیری از اساتید و پژوهشگران ادبیات وجود داشته باشد. که ما هم در «کانون آینده نگری ایران» سعی کرده ایم در این جهت فعالیتهایی داشته باشیم و دهها جلسه و سمینار در این زمینه برگزار، و چندین جزوه و کتاب را منتشر کنیم که این تلاشها همچنان ادامه دارد.

      u از اینکه بر این حقیر منت نهادید و وقت شریفتان را جهت گفتگو با وبلاگ شبنم در اختیار من نهادید، سپاسگزارم.